Article on other languages:
- Chordata
- Chordata
- حبليات
- Chordata
- Xordalılar
- Хордови
- Hordati
- Cordat
- Strunatci
- Cordog
- Chordater
- Chordatiere
- Χορδωτά
- Chordate
- Ĥorduloj
- Chordata
- Keelikloomad
- Kordatu
- Selkäjänteiset
- Chordés
- Rêchstringdier
- Cordaigh
- Chordata
- Chordata
- מיתרניים
- कशेरुकी_जीव
- Svitkovci
- Gerinchúrosok
- Chordatos
- Chordata
- Seildýr
- Chordata
- 脊索動物
- skoselti'e
- Chordata
- ქორდიანები
- 척색동물
- Kordat
- Chordata
- Chordadéieren
- Chordata
- Chordiniai
- Hordaiņi
- Хордати
- कणाधारी_प्राणी
- Kordata
- Chordadieren
- Ryggstrengdyr
- Ryggstrengdyr
- Chordata
- Strunowce
- Cordados
- Wasa_tiwlliyuq
- Chordata
- Хордовые
- Chordata
- Svitkovci
- Chordate
- Chordáty
- Strunarji
- Хордати
- Chordata
- Ryggsträngsdjur
- முதுகுநாணி
- కార్డేటా
- สัตว์มีแกนสันหลัง
- Monumanu_filo_siliva
- Kordalılar
- Хордові
- Động_vật_có_dây_sống
- Chordabeêsten
- 脊索动物
|
طنابداران |
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 گیدر (Thunnus albacares)
|
||||||||||||
| طبقهبندی علمی | ||||||||||||
|
||||||||||||
|
|
||||||||||||
|
متن را ببینید. |
جانوران دو گروه هستند: طنابداران و بیمهرگان. طنابداران را مازهداران هم نامیدهاند.
ویژگی طنابداران داشتن یک طناب کوچک عصبی توخالی در پشت به نام طنابک (نوتوکورد) در مرحلهای از زندگی آنها است. این طنابک میلهایشکل عصبی به مغز ختم میشود.[۱]
شاخهٔ طنابداران سه زیرشاخه دارد:
- دُمطنابداران Urochordata یا آبدزدک دریایی (نیامداران) (tunicates)
- سرطنابداران Cephalochordata، نمونهٔاصلی: نیزک (lancelet)
- جمجمهداران Craniata که شامل مهرهداران میشود.
نیمطنابداران (Hemichordata) را پیش از این به عنوان زیرشاخهٔ چهارم طنابداران میدانستند ولی امروزه آن را شاخهای جداگانه بهشمار میآورند. لاروهای دمطنابداران دارای یک طنابک و یک طناب عصبی هستند ولی در دوران بلوغ این طنابها را از دست میدهند. سرطنابداران یک طنابک و یک طناب عصبی دارند ولی مغز یا اندام ویژهٔ حسی ندارند. جمجمهداران تنها زیرشاخهای از طنابداران هستند که دارای جمجمه میباشند.[۲]
|
|||||||||||||||||
منابع
عطری، مرتضی، واژهنامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلیسینا، ۱۳۸۴.
